m Matura-Online.pl Rozwiązania zadań maturalnych
MBIP-R0-100-2305 Otwarte krótkie 2 pkt Trudność: ★★★☆☆

Zadanie 8

Matura z biologii, maj 2023, poziom rozszerzony

Wymaganie:

VII.2 — różnorodność kręgowców (gady). IX.4 — mechanizmy ewolucji (dobór naturalny).

Treść zadania

Amfisbeny (Amphisbaenia) to zwierzęta żyjące wyłącznie pod powierzchnią ziemi w wydrążonych przez siebie tunelach. Podczas kopania tuneli amfisbeny posługują się głową. W toku ewolucji stopniowo utrwalały się zmiany w budowie czaszki, która u tych zwierząt jest obecnie bardzo silnie skostniała, co stanowi przystosowanie do drążenia tuneli.

Amfisbeny mają zazwyczaj długie, cienkie ciało, pokryte twardymi, suchymi, rogowymi łuskami i tarczkami wytwarzanymi przez naskórek, który jest okresowo zrzucany w formie wylinki. Łuski na tułowiu są prostokątne i ułożone są w pierścienie wokół ciała – segmenty. Każdy z segmentów skóry zawiera charakterystyczny zespół mięśni umożliwiających skracanie lub wydłużanie danego segmentu.

Na zdjęciu przedstawiono żyjący w Europie gatunek amfisbeny – Blanus cinereus.

Na podstawie: Encyklopedia zwierząt […], praca zbiorowa, Warszawa 1993; E.P. Solomon i in., Biologia, Warszawa 2016.

Zadanie 8.1. (0–1)

Dokończ zdanie. Zaznacz odpowiedź A, B albo C oraz jej uzasadnienie 1., 2. albo 3.

Amfisbeny należą do:

A. pierścienic, 1. okresowe zrzucanie zrogowaciałego naskórka w postaci wylinki.
B. stawonogów, o czym świadczy 2. segmentowa budowa umięśnienia ciała.
C. gadów, 3. wydłużone ciało przystosowane do drążenia tuneli.

Zadanie 8.2. (0–1)

Dokończ zdanie. Zaznacz właściwą odpowiedź spośród podanych.

Czaszki amfisben przystosowały się do drążenia tuneli w ziemi w wyniku:

A. dryfu genetycznego.B. efektu założyciela.C. specjacji.D. doboru naturalnego.

Źródło: arkusz CKE MBIP-R0-100-2305. Otwórz oryginalny PDF

Rozwiązanie

8.1. C1 — amfisbeny należą do gadów (C), o czym świadczy okresowe zrzucanie naskórka w postaci wylinki (1).

Uzasadnienie:

  • Gady (Reptilia) — kręgowce z rogowym naskórkiem (keratyna) tworzącym łuski. Periodycznie zrzucane w postaci wylinki (ekdyza) — to diagnostyczna cecha gadów łuskoskórnych (Squamata: węże, jaszczurki, amfisbeny).
  • Pierścienice (A) — robaki segmentowane (dżdżownice). Mają segmentację ciała, ale NIE zrzucają naskórka. Skóra delikatna, nie rogowa.
  • Stawonogi (B) — owady, pajęczaki, skorupiaki. Mają pancerz chitynowy + linieją (też ekdyza), ALE mają wyraziste odnóża + segmentację. Amfisbena ciała nie ma stawowych odnóży.

Klucz: rogowy naskórek + wylinka = gad (łuskoskóry).

8.2. D — dobór naturalny.

Uzasadnienie:

  • Dobór naturalny = mechanizm Darwina: w populacji występują różne warianty cech, lepiej przystosowane osobniki przeżywają i się rozmnażają → przekazują geny → cecha się utrwala.
  • U amfisben: osobniki z mocniejszą czaszką łatwiej drążyły tunele → szybciej uciekały drapieżnikom + lepiej zdobywały pokarm → więcej potomstwa.
  • Po wielu pokoleniach cecha "mocna czaszka" stała się powszechna w populacji.

Dlaczego nie inne opcje?:

  • A. Dryf genetyczny — losowa zmiana częstości alleli (bez selekcji). Działa w małych populacjach. NIE wyjaśnia adaptacji do środowiska.
  • B. Efekt założyciela — wariant dryfu: mała grupa kolonizuje nowe siedlisko z podzbiorem alleli. Może wpływać na różnorodność, NIE bezpośrednio na adaptację.
  • C. Specjacja — proces powstawania nowych gatunków. Może być skutkiem doboru, ale nie mechanizmem adaptacji per se.

Adaptacja = wynik doboru naturalnego.

Typowy błąd / pułapka

Pułapka 8.1 — odpowiedź "pierścienice" (A). Amfisbena wygląda jak duża dżdżownica (długie, beznogie, segmentowane). ALE — rogowe łuski + wylinka = gady, NIE pierścienice.

Pułapka 8.2 — wybór C (specjacja). Specjacja to powstawanie gatunku, NIE adaptacja w obrębie gatunku. Adaptacja = dobór naturalny.

Pułapka — pomylenie segmentacji amfisbeny (pseudosegmentacja - pierścieniowe ułożenie łusek) z prawdziwą segmentacją pierścienic.

Strony arkusza CKE z trescia zadania

Zadanie 8 - amfisbeny
Strona 14 arkusza CKE 2023 PR biologia - zadanie 8 (amfisbeny, Blanus cinereus). Na podstawie: CKE 2023 / Encyklopedia zwierząt; Solomon, Biologia Oryginalny PDF CKE, str. 14

Klucz pojęciowy — amfisbeny

CechaOpis
KlasyfikacjaReptilia (gady) → Squamata (łuskoskóre) → Amphisbaenia
WyglądDługie, beznogie (większość gat.), pierścieniowo-łuskowate ciało
Tryb życiaPodziemny — kopanie tuneli głową
WzrokZredukowany (oczy małe, zarośnięte)
AdaptacjeWzmocniona czaszka, mocne mięśnie szyi
Liczba gatunków~190
RozmieszczenieAmeryka, Afryka, Bliski Wschód, Europa (m.in. Blanus cinereus — Półwysep Iberyjski)

Mechanizm: dobór naturalny w działaniu (8.2)

Punkt wyjścia: starożytna populacja gada (~150 mln lat temu) z pewnymi cechami. Niektóre osobniki przypadkowo miały mocniejsze czaszki (wariancja w populacji).

Środowisko: podziemne tunele — wymaga drążenia głową. Mocniejsze czaszki = łatwiejsze drążenie = lepszy dostęp do pokarmu (mrówki, termity, larwy) + ucieczka przed drapieżnikami.

Selekcja: osobniki z mocniejszymi czaszkami przeżywały częściej + miały więcej potomstwa → ich geny były przekazywane.

Po pokoleniach: średnia “wytrzymałość czaszki” w populacji rośnie. Adaptacja się utrwala. Powstają specyficzne struktury anatomiczne (zrośnięte kości, twarda przednia część).

To klasyczny darwinowski dobór naturalny — różnicowanie + selekcja + dziedziczenie → adaptacja.

Klucz pojęciowy — mechanizmy ewolucji

MechanizmDziałanieWynik
MutacjaLosowe zmiany genówZmienność (surowiec ewolucji)
Dobór naturalnyŚrodowisko “wybiera” lepsze wariantyAdaptacja
Dryf genetycznyLosowa zmiana częstości alleliUtrata zmienności w małych populacjach
Migracja (gene flow)Przepływ genów między populacjamiWymieszanie puli genowej
Efekt założycielaMała grupa zakłada nową populacjęSkrzywiona pula alleli vs populacja źródłowa
SpecjacjaPowstawanie nowych gatunkówBioróżnorodność

Dobór naturalny = jedyny mechanizm wyjaśniający adaptację (Darwin 1859).

Punktacja CKE

  • 8.1. 1 pkt — C1 (gady + wylinka).
  • 8.2. 1 pkt — D (dobór naturalny).
  • Suma: 2 pkt.

Po co to umieć

Amfisbeny — fascynująca, mało znana grupa:

  • Konwergencja ewolucyjna z dżdżownicami (długie, beznogie, podziemne), ale to gady, nie pierścienice.
  • Ekosystemowa rola: drapieżniki bezkręgowców glebowych (mrówki, termity).
  • Większość gatunków beznogich (jak węże), ALE niektóre mają 2 przednie kończyny (rodzaj Bipes) — niezwykłe.

Dobór naturalny = jedyne wytłumaczenie bezgłośnej komplikacji organizmów żywych. Współczesna ewolucja:

  • Antybiotykooporność bakterii — szybki dobór w obecności antybiotyków.
  • Owady oporne na pestycydy — wymaga ciągłej rotacji środków ochrony roślin.
  • Adaptacja do klimatu — np. komary rozprzestrzeniają się dalej na północ z ociepleniem.

Ekdyza (zrzucanie naskórka) u gadów:

  • Naskórek rośnie, ale jest niepodatny na rozszerzenie.
  • Co kilka tygodni-miesięcy → zrzucenie starego, regeneracja nowego.
  • U węży wylinka jest w jednym kawałku (cały ząb).
  • U jaszczurek/amfisben — fragmentami.

Mechanizm doboru — Darwin obserwował to u zięb Galapagos (różne dzioby w zależności od pokarmu). Klasyczne studium adaptacji. Każdy gatunek może być prześledzony genetycznie i fenotypowo na tysiące pokoleń.

Rozumiesz, jak to rozwiązać?

Przećwicz podobne typy zadań w aplikacji

matury-online.pl ma tysiące zadań pogrupowanych po dziedzinach. Sprawdź, czy temat „zoologia, amfisbeny, gady, ewolucja, dobór naturalny, adaptacja" zrobisz samodzielnie.

Otwórz matury-online.pl