Zadanie 8
Matura z języka polskiego, maj 2023, poziom podstawowy
Wymaganie: I.1.8 — Apokalipsa św. Jana (Biblia, lektura obowiązkowa); I.1.12 — porównanie utworów.
Treść zadania
Przeczytaj zamieszczone w arkuszu: fragment Piosenki o końcu świata Czesława Miłosza (tekst 1.) oraz fragment Apokalipsy św. Jana (tekst 2.).
Czy wizja końca świata zaprezentowana we fragmencie wiersza Czesława Miłosza Piosenka o końcu świata jest zgodna z wizją końca świata ukazaną we fragmencie Apokalipsy św. Jana? W uzasadnieniu odpowiedzi sformułuj dwa argumenty — każdy w odniesieniu do obu tekstów.
Źródło: arkusz CKE MPOP-P1-100-2305. Otwórz oryginalny PDF
Rozwiązanie
Rozstrzygnięcie: NIE jest zgodna (najczęstsze; CKE dopuszcza również „JEST zgodna" przy dobrej argumentacji).
Argumenty (jeśli „NIE jest zgodna") — wystarczą dwa z poniższych:
W Miłoszu koniec świata jest niezauważalny i sielankowy — pszczoła krąży, rybak naprawia sieć, wszystko zwyczajne. W Apokalipsie to gwałtowny kataklizm — grad, ogień, krew, zniszczenie 1/3 świata.
W Miłoszu tylko siwy staruszek dostrzega koniec świata (jeden samotny mędrzec). W Apokalipsie koniec obejmuje wszystkich i wszystko — anioły, ludzie, zwierzęta, kosmos.
Tytuł „piosenka" i sielankowy opis u Miłosza są opozycją do poważnej, mrocznej wizji apokaliptycznej. Forma utworu jest sygnałem ironii Miłosza.
U Miłosza staruszek jest pogodzony z losem („Innego końca świata nie będzie"). W Apokalipsie pojawia się groza potęgowana przez zapowiedź dalszych zniszczeń: „Biada! Biada! Biada!".
Klucz CKE — przykład na 2 pkt:
„Nie jest zgodna.
Argument 1: W wierszu Miłosza tylko siwy staruszek zauważa koniec świata. W Apokalipsie... koniec świata obejmuje wszystko i wszystkich.
Argument 2: Końcowi świata w wierszu Czesława Miłosza towarzyszy spokój, a wizja końca świata w Apokalipsie św. Jana to gwałtowny kataklizm."
Wariant „JEST zgodna" (CKE dopuszcza):
- „Koniec świata w obu tekstach dzieje się niezależnie od woli ludzi."
- „W obu tekstach wizje są przerażające — u Miłosza przeraża to, że każdy dzień może być końcem świata."
Pułapka 1: brak rozstrzygnięcia → 0 pkt. Pułapka 2: tylko jeden argument lub odwołanie tylko do jednego tekstu → 1 pkt zamiast 2. Pułapka 3: każdy argument MUSI obejmować OBA teksty. CKE wprost: „dwa argumenty — każdy w odniesieniu do obu tekstów". Pułapka 4: pomieszanie wersji apokaliptycznych — Apokalipsa św. Jana (Nowy Testament), nie inne księgi.
Materiały źródłowe
Strona arkusza CKE z tym zadaniem
Dwie wizje końca świata
Tekst 1 — Miłosz, Piosenka o końcu świata (1944)
Wiersz Czesława Miłosza powstał w czasie II wojny światowej. Tytuł sugeruje frywolną, sielankową formę („piosenka” — coś lekkiego, popularnego). Tymczasem temat — koniec świata — jest najpoważniejszy z możliwych. Ten kontrast jest kluczowy dla wymowy utworu.
Treść: w dzień końca świata wszystko dzieje się normalnie:
- pszczoła krąży nad nasturcją,
- rybak naprawia sieć,
- delfiny skaczą w morzu,
- wróble czepiają się rynny,
- wąż ma „złotą skórę, jak powinien mieć” (zwyczajność porządku natury).
„Nikt nie wierzy, że staje się już.”
I tylko „siwy staruszek, który byłby prorokiem, / Ale nie jest prorokiem, bo ma inne zajęcie”, przewiązując pomidory, powtarza: „Innego końca świata nie będzie”.
Wymowa: koniec świata już się dzieje — w codzienności, niezauważony. Ta zwykłość jest końcem świata. Nie ma nadziei na spektakularny koniec.
Tekst 2 — Apokalipsa św. Jana (8,6-13)
Ostatnia księga Nowego Testamentu, eschatologiczna wizja końca świata. Fragment z rozdziału 8. opisuje trąbienie aniołów zwiastujące zniszczenie:
- pierwsza trąba: grad, ogień, krew, spalenie 1/3 ziemi i drzew;
- druga trąba: ognista góra do morza, 1/3 morza staje się krwią, 1/3 statków zniszczona;
- trzecia trąba: gwiazda „Piołun” — 1/3 wód gorzka, ludzie umierają;
- czwarta trąba: 1/3 słońca, księżyca, gwiazd zaćmiona;
- orzeł krzyczy: „Biada! Biada! Biada mieszkańcom ziemi!”.
Wymowa: koniec świata to gwałtowny kataklizm kosmiczny, obejmujący wszystko i wszystkich. Pełen grozy, krwi, zniszczenia. Apokaliptyczna wizja katastroficzna.
Porównanie — tabela
| Aspekt | Miłosz | Apokalipsa |
|---|---|---|
| Charakter | sielankowy, codzienny | dramatyczny, kosmiczny |
| Skala | indywidualna (jeden staruszek) | uniwersalna (cała ludzkość) |
| Tempo | „dzieje się już”, niezauważalne | gwałtowny kataklizm |
| Towarzyszący nastrój | spokój, akceptacja | groza, biada |
| Forma | „piosenka”, lekkość | „biada”, uroczystość |
| Status proroka | „byłby prorokiem, ale nie jest” | aniołowie, orzeł — autorytety boskie |
| Reakcja świata | normalność (pszczoły, delfiny) | chaos (ogień, krew) |
→ Wizje są przeciwstawne: Miłosz pokazuje koniec świata jako niezauważalny, Apokalipsa jako niemożliwy do przeoczenia.
Wzorcowa odpowiedź (na 2 pkt) — „nie jest zgodna”
Punktacja CKE
- 2 pkt — poprawne rozstrzygnięcie + dwa argumenty w odniesieniu do obu tekstów.
- 1 pkt — poprawne rozstrzygnięcie + jeden argument w odniesieniu do obu tekstów.
- 0 pkt — odpowiedź niepoprawna lub niepełna albo brak odpowiedzi.
Podobne zadania
Kochanowski Pieśń IX, stoicyzm, Fortuna, postawa życiowa
Zadanie 9 (1 pkt)
Przeczytaj zamieszczony w arkuszu fragment *Pieśni IX* (Księgi wtóre) Jana Kochanowskiego. Jaką postawę życiową zaleca podmiot liryczny *Pieśni IX* Jana Kochanowskiego? Uzasadnij odpowiedź.
Demeter, Tren X, Kochanowski, Parandowski, porównanie postaw
Zadanie 8 (2 pkt)
maj 2024 • PP
Przeczytaj fragment *Mitologii* Jana Parandowskiego (Tekst 1 — opis Demeter szukającej porwanej do Hadesu córki Persefony) oraz *Tren X* Jana Kochanowskiego (Tekst 2 — lament ojca po śmierci córki Urszulki) zamieszczone w arkuszu CKE na stronie 10. Czy postawa podmiotu lirycznego w *Trenie X* Jana Kochanowskiego jest podobna do postawy Demeter? W uzasadnieniu odpowiedzi odwołaj się do *Trenu X* oraz do zacytowanego fragmentu *Mitologii* Jana Parandowskiego.
Rozumiesz, jak to rozwiązać?
Przećwicz podobne typy zadań w aplikacji
matury-online.pl ma tysiące zadań pogrupowanych po dziedzinach. Sprawdź, czy temat „Miłosz Piosenka o końcu świata, Apokalipsa św. Jana" zrobisz samodzielnie.
Otwórz matury-online.pl