m Matura-Online.pl Rozwiązania zadań maturalnych
MPOP-P1-100-2305 Otwarte rozszerzone 2 pkt Trudność: ★★★★☆

Zadanie 8

Matura z języka polskiego, maj 2023, poziom podstawowy

Wymaganie:

I.1.8 — Apokalipsa św. Jana (Biblia, lektura obowiązkowa); I.1.12 — porównanie utworów.

Treść zadania

Przeczytaj zamieszczone w arkuszu: fragment Piosenki o końcu świata Czesława Miłosza (tekst 1.) oraz fragment Apokalipsy św. Jana (tekst 2.).

Czy wizja końca świata zaprezentowana we fragmencie wiersza Czesława Miłosza Piosenka o końcu świata jest zgodna z wizją końca świata ukazaną we fragmencie Apokalipsy św. Jana? W uzasadnieniu odpowiedzi sformułuj dwa argumenty — każdy w odniesieniu do obu tekstów.

Źródło: arkusz CKE MPOP-P1-100-2305. Otwórz oryginalny PDF

Rozwiązanie

Rozstrzygnięcie: NIE jest zgodna (najczęstsze; CKE dopuszcza również „JEST zgodna" przy dobrej argumentacji).

Argumenty (jeśli „NIE jest zgodna") — wystarczą dwa z poniższych:

  1. W Miłoszu koniec świata jest niezauważalny i sielankowy — pszczoła krąży, rybak naprawia sieć, wszystko zwyczajne. W Apokalipsie to gwałtowny kataklizm — grad, ogień, krew, zniszczenie 1/3 świata.

  2. W Miłoszu tylko siwy staruszek dostrzega koniec świata (jeden samotny mędrzec). W Apokalipsie koniec obejmuje wszystkich i wszystko — anioły, ludzie, zwierzęta, kosmos.

  3. Tytuł „piosenka" i sielankowy opis u Miłosza są opozycją do poważnej, mrocznej wizji apokaliptycznej. Forma utworu jest sygnałem ironii Miłosza.

  4. U Miłosza staruszek jest pogodzony z losem („Innego końca świata nie będzie"). W Apokalipsie pojawia się groza potęgowana przez zapowiedź dalszych zniszczeń: „Biada! Biada! Biada!".

Klucz CKE — przykład na 2 pkt:
„Nie jest zgodna.
Argument 1: W wierszu Miłosza tylko siwy staruszek zauważa koniec świata. W Apokalipsie... koniec świata obejmuje wszystko i wszystkich.
Argument 2: Końcowi świata w wierszu Czesława Miłosza towarzyszy spokój, a wizja końca świata w Apokalipsie św. Jana to gwałtowny kataklizm."

Wariant „JEST zgodna" (CKE dopuszcza):

  • „Koniec świata w obu tekstach dzieje się niezależnie od woli ludzi."
  • „W obu tekstach wizje są przerażające — u Miłosza przeraża to, że każdy dzień może być końcem świata."
Typowy błąd / pułapka

Pułapka 1: brak rozstrzygnięcia → 0 pkt. Pułapka 2: tylko jeden argument lub odwołanie tylko do jednego tekstu → 1 pkt zamiast 2. Pułapka 3: każdy argument MUSI obejmować OBA teksty. CKE wprost: „dwa argumenty — każdy w odniesieniu do obu tekstów". Pułapka 4: pomieszanie wersji apokaliptycznych — Apokalipsa św. Jana (Nowy Testament), nie inne księgi.

Materiały źródłowe

Teksty źródłowe (Tekst 1 i Tekst 2)
Teksty 1 i 2 z arkusza CKE. Na podstawie: CKE — arkusz, strona 9 Oryginalny PDF CKE, str. 9

Strona arkusza CKE z tym zadaniem

Zadanie 8 - strona 9 arkusza CKE
Strona 9 arkusza CKE z trescia zadania. Na podstawie: CKE Oryginalny PDF CKE, str. 9

Dwie wizje końca świata

Tekst 1 — Miłosz, Piosenka o końcu świata (1944)

Wiersz Czesława Miłosza powstał w czasie II wojny światowej. Tytuł sugeruje frywolną, sielankową formę („piosenka” — coś lekkiego, popularnego). Tymczasem temat — koniec świata — jest najpoważniejszy z możliwych. Ten kontrast jest kluczowy dla wymowy utworu.

Treść: w dzień końca świata wszystko dzieje się normalnie:

  • pszczoła krąży nad nasturcją,
  • rybak naprawia sieć,
  • delfiny skaczą w morzu,
  • wróble czepiają się rynny,
  • wąż ma „złotą skórę, jak powinien mieć” (zwyczajność porządku natury).

„Nikt nie wierzy, że staje się już.”

I tylko „siwy staruszek, który byłby prorokiem, / Ale nie jest prorokiem, bo ma inne zajęcie”, przewiązując pomidory, powtarza: „Innego końca świata nie będzie”.

Wymowa: koniec świata już się dzieje — w codzienności, niezauważony. Ta zwykłość jest końcem świata. Nie ma nadziei na spektakularny koniec.

Tekst 2 — Apokalipsa św. Jana (8,6-13)

Ostatnia księga Nowego Testamentu, eschatologiczna wizja końca świata. Fragment z rozdziału 8. opisuje trąbienie aniołów zwiastujące zniszczenie:

  • pierwsza trąba: grad, ogień, krew, spalenie 1/3 ziemi i drzew;
  • druga trąba: ognista góra do morza, 1/3 morza staje się krwią, 1/3 statków zniszczona;
  • trzecia trąba: gwiazda „Piołun” — 1/3 wód gorzka, ludzie umierają;
  • czwarta trąba: 1/3 słońca, księżyca, gwiazd zaćmiona;
  • orzeł krzyczy: „Biada! Biada! Biada mieszkańcom ziemi!”.

Wymowa: koniec świata to gwałtowny kataklizm kosmiczny, obejmujący wszystko i wszystkich. Pełen grozy, krwi, zniszczenia. Apokaliptyczna wizja katastroficzna.

Porównanie — tabela

AspektMiłoszApokalipsa
Charaktersielankowy, codziennydramatyczny, kosmiczny
Skalaindywidualna (jeden staruszek)uniwersalna (cała ludzkość)
Tempo„dzieje się już”, niezauważalnegwałtowny kataklizm
Towarzyszący nastrójspokój, akceptacjagroza, biada
Forma„piosenka”, lekkość„biada”, uroczystość
Status proroka„byłby prorokiem, ale nie jest”aniołowie, orzeł — autorytety boskie
Reakcja światanormalność (pszczoły, delfiny)chaos (ogień, krew)

→ Wizje są przeciwstawne: Miłosz pokazuje koniec świata jako niezauważalny, Apokalipsa jako niemożliwy do przeoczenia.

Wzorcowa odpowiedź (na 2 pkt) — „nie jest zgodna”

Punktacja CKE

  • 2 pkt — poprawne rozstrzygnięcie + dwa argumenty w odniesieniu do obu tekstów.
  • 1 pkt — poprawne rozstrzygnięcie + jeden argument w odniesieniu do obu tekstów.
  • 0 pkt — odpowiedź niepoprawna lub niepełna albo brak odpowiedzi.

Rozumiesz, jak to rozwiązać?

Przećwicz podobne typy zadań w aplikacji

matury-online.pl ma tysiące zadań pogrupowanych po dziedzinach. Sprawdź, czy temat „Miłosz Piosenka o końcu świata, Apokalipsa św. Jana" zrobisz samodzielnie.

Otwórz matury-online.pl