Zadanie 11
Matura z języka polskiego, maj 2024, poziom podstawowy
Wymaganie: 11.1: I.1.8/I.1.9 — znajomość Dziadów cz. III, profetyczność. 11.2: I.1.4 — środki wyrazu artystycznego (porównanie, hiperbola).
Treść zadania
Zadanie składa się z dwóch części (11.1 i 11.2). Oba fragmenty (tekst Bogusława Doparta o dwóch kierunkach poezji Mickiewicza oraz fragment Pana Tadeusza Adama Mickiewicza — opis łąki) zamieszczone są w arkuszu CKE na stronach 12-13.
11.1 (0-1) — Wykaż, że Dziady cz. III to utwór o charakterze profetycznym.
11.2 (0-1) — Oceń prawdziwość podanych stwierdzeń odnoszących się do fragmentu Pana Tadeusza Adama Mickiewicza. Zaznacz P, jeśli stwierdzenie jest prawdziwe, albo F — jeśli jest fałszywe.
- Porównania zastosowane w powyższym fragmencie wpływają na plastyczność opisu.
- Hiperbole użyte w powyższym fragmencie dynamizują tekst.
Źródło: arkusz CKE MPOP-P1-100. Otwórz oryginalny PDF
Rozwiązanie
11.1: Dziady cz. III są utworem o charakterze profetycznym przede wszystkim ze względu na Widzenie ks. Piotra (sc. V), w którym pokornemu zakonnikowi zostaje ukazana wizja przyszłych losów Polski. Polska jest tam porównana do Chrystusa — naród męczennik, który „zmartwychwstanie" („Polska Chrystusem narodów"). Ks. Piotr widzi tyranów (cara) jako Heroda, a wybawcę Polski — proroka „czterdzieści i cztery". W Dziadach cz. III pojawia się też prorocza Improwizacja Konrada, w której bohater zmaga się z Bogiem o przyszłość narodu, oraz wizja Senatora i przepowiednia upadku ciemiężycieli.
Klucz CKE — przykład: „Dziady to utwór o charakterze profetycznym, ponieważ w utworze występuje widzenie księdza Piotra, któremu dane jest ujrzeć przyszłe losy Polski."
11.2: 1. P — prawda; 2. P — prawda. Klucz CKE: PP.
11.1: niewystarczająca jest sama nazwa „mesjanizm" — trzeba wykazać profetyczność konkretnym przykładem (Widzenie ks. Piotra, Improwizacja, sen Senatora). Pułapka: pomylić Dziady cz. III z cz. II (obrzęd dziadów, brak profetyzmu) lub IV (Gustaw, miłość romantyczna).
11.2: pułapka stwierdzenia 1 — pomylenie porównania z metaforą. Porównanie ma „jak" (orzeł jak kometa, jastrząb jak motyl). Pułapka stwierdzenia 2 — uznanie, że hiperbole „uplastyczniają", a nie dynamizują. Hiperbola („runie jako gwiazda spadająca") wprowadza ruch, zmianę → dynamizacja.
Materiały źródłowe
Strona arkusza CKE z tym zadaniem
Część 11.1 — Dziady cz. III jako utwór profetyczny
Kontekst — co to jest profetyzm?
Profetyzm (gr. prophētēs — prorok) — postawa proroka, przewidywanie przyszłości, wieszczenie woli Boga. W literaturze polskiego romantyzmu profetyzm wiąże się z:
- mesjanizmem — przekonaniem, że Polska to „Chrystus narodów”, który przez cierpienie zbawi inne narody;
- rolą wieszcza — poeta jako prorok narodu, kto przekazuje boską wolę;
- wizjami i widzeniami — bohaterowie obdarzeni darem widzenia przyszłości;
- misyjnym sensem cierpienia — niewola Polski to droga do zbawienia.
Profetyzm w Dziadach cz. III — trzy kluczowe sceny
Widzenie ks. Piotra (sc. V) — kluczowa scena profetyczna. Pokornemu mnichowi w celi klasztornej zostaje ukazana wizja:
- Polska na krzyżu, jak Chrystus, ginąca z rąk ciemiężycieli (Rosja, Prusy, Austria);
- car jako Herod — władca-tyran;
- „Polska Chrystusem narodów” — najsłynniejsza formuła mesjanizmu;
- pojawienie się wybawcy: prorok „czterdzieści i cztery” (zagadkowa liczba, do dziś interpretowana różnie);
- zmartwychwstanie Polski jako odpowiednik zmartwychwstania Chrystusa.
Wielka Improwizacja (sc. II) — Konrad walczy z Bogiem o naród. Wieszcz przemawia w imieniu cierpiącego narodu, domaga się od Boga „rządu dusz”. To gest profetyczny — poeta jako prorok i pośrednik.
Sen Senatora (sc. VI) — Nowosilcow widzi we śnie zapowiedź własnego upadku. To profetyczna zapowiedź zguby ciemiężyciela narodu.
Wzorcowa odpowiedź — 11.1
Punktacja CKE — 11.1
- 1 pkt — poprawne wykazanie, że Dziady cz. III to utwór o charakterze profetycznym.
- 0 pkt — odpowiedź niepoprawna albo brak odpowiedzi.
Część 11.2 — Pan Tadeusz: porównania i hiperbole
Fragment do analizy
Opis łąki z koncertu Wojskiego (lub innej sceny przyrody):
„Tam derkacz wrzasnął z łąki, szukać go daremnie, / Bo on szybuje w trawie jako szczupak w Niemnie; / Tam ozwał się nad głową ranny wiosny dzwonek: / Również głęboko w niebie schowany skowronek; / Ówdzie orzeł szerokiem skrzydłem przez obszary / Zaszumiał, strasząc wróble jak kometa cary; / Zaś jastrząb, pod jasnemi wiszący błękity, / Trzepie skrzydłem jak motyl na szpilce przybity. / Aż ujrzawszy wśród łąki ptaka lub zająca, / Runie nań z góry jako gwiazda spadająca.”
Klucz teoretyczny — środki stylistyczne
Porównanie — zestawienie dwóch zjawisk z użyciem wyrazów porównujących („jak”, „jako”, „niby”, „niczym”). Funkcje: uplastycznienie, konkretyzacja.
Hiperbola — przesadne wyolbrzymienie cechy, ilości, zjawiska, niezgodne z dosłowną prawdą. Funkcje: emfaza, ekspresja, dynamizm.
Stwierdzenie 1 — porównania uplastyczniają
„Porównania zastosowane w powyższym fragmencie wpływają na plastyczność opisu.”
Porównania w tekście:
| Porównanie | Co uplastycznia |
|---|---|
| „derkacz szybuje w trawie jako szczupak w Niemnie” | szybkość, sposób poruszania się w gęstej trawie |
| „strasząc wróble jak kometa cary” | nagłość, groza pojawienia się orła |
| „trzepie skrzydłem jak motyl na szpilce przybity” | drobne, wibrujące ruchy jastrzębia w powietrzu |
| „runie nań z góry jako gwiazda spadająca” | szybki, pionowy lot drapieżcy |
Każde porównanie tworzy wyrazisty, obrazowy konkret — czytelnik widzi sceny przed oczami. To klasyczna funkcja plastyczna porównania.
→ Stwierdzenie 1 = P (prawda).
Stwierdzenie 2 — hiperbole dynamizują
„Hiperbole użyte w powyższym fragmencie dynamizują tekst.”
Hiperbole w tekście:
- „derkacz szybuje jak szczupak w Niemnie” — wyolbrzymienie szybkości (derkacz w rzeczywistości chodzi po ziemi, nie szybuje);
- „strasząc wróble jak kometa cary” — wyolbrzymienie wpływu orła (kometa = znak grozy i wojny);
- „runie nań z góry jako gwiazda spadająca” — wyolbrzymienie tempa i siły ataku jastrzębia.
Wszystkie hiperbole wprowadzają ruch, zmianę, akcję — zamiast statycznego opisu mamy żywą scenę. Hiperbola „kometa”, „gwiazda spadająca”, „szczupak” — to obrazy DYNAMICZNE.
→ Stwierdzenie 2 = P (prawda).
Wzorcowa odpowiedź — 11.2
Punktacja CKE — 11.2
- 1 pkt — dwie poprawne odpowiedzi (PP).
- 0 pkt — odpowiedź niepoprawna lub niepełna albo brak odpowiedzi.
Klucz uniwersalny
Dla 11.1 (charakter utworu)
- Zidentyfikuj cechę utworu, którą trzeba wykazać (tu: profetyczność).
- Wybierz najsłynniejszy fragment ilustrujący tę cechę (Widzenie ks. Piotra).
- Pokaż, jak fragment realizuje cechę (wizja przyszłości narodu).
- Dodaj kontekst — drugi/trzeci fragment dla bezpieczeństwa (Improwizacja, sen Senatora).
Dla 11.2 (P/F o środkach)
- Wskaż środek w tekście (porównanie po „jak”/„jako”; hiperbola po wyolbrzymieniach).
- Skonfrontuj z typową funkcją środka.
- Jeśli stwierdzenie zgodne z typową funkcją → P. Jeśli przeciwne → F.
Podobne zadania
Pieśń o Rolandzie, średniowiecze, wzorzec rycerski, ars moriendi
Zadanie 9 (1 pkt)
Przeczytaj fragment *Pieśni o Rolandzie* zamieszczony w arkuszu CKE na stronie 11 (opis śmierci Rolanda — laisses CLXXIV-CLXXV). Oceń prawdziwość podanych stwierdzeń odnoszących się do tego fragmentu. Zaznacz **P**, jeśli stwierdzenie jest prawdziwe, albo **F** — jeśli jest fałszywe. 1. W podanym fragmencie zachowanie Rolanda przedstawiono zgodnie ze średniowiecznym wzorcem ascety. 2. W opisie śmierci Rolanda widoczne są elementy symboliki religijnej.
Wesele, Wyspiański, złoty róg, symbol
Zadanie 14 (1 pkt)
Przeczytaj fragment *Wesela* Stanisława Wyspiańskiego (akt II, scena 24 — wypowiedź Wernyhory przekazującego Gospodarzowi złoty róg) zamieszczony w arkuszu CKE na stronie 16. Wyjaśnij symbolikę złotego rogu w *Weselu* Stanisława Wyspiańskiego.
Rozumiesz, jak to rozwiązać?
Przećwicz podobne typy zadań w aplikacji
matury-online.pl ma tysiące zadań pogrupowanych po dziedzinach. Sprawdź, czy temat „Dziady cz. III profetyzm, Pan Tadeusz porównania i hiperbole" zrobisz samodzielnie.
Otwórz matury-online.pl