Zadanie 5
Matura z fizyki, maj 2026, poziom rozszerzony
Wymaganie: II. Rozwiązywanie problemów z wykorzystaniem praw i zależności fizycznych. Grawitacja i elementy astronomii: prawa Keplera, siła grawitacji jako siła centralna, zasada zachowania momentu pędu.
Treść zadania
Planetoida krąży wokół Słońca po orbicie eliptycznej, jedynie pod wpływem siły grawitacji Słońca. Orbita planetoidy leży w tej samej płaszczyźnie co orbita Ziemi i przecina się z nią w dwóch punktach.
Dane i założenia:
- największa odległość planetoidy od środka Słońca: (aphelium)
- najmniejsza odległość: (peryhelium)
- długość osi wielkiej orbity:
- wartość prędkości w punkcie : ; w punkcie :
- środek orbity planetoidy oznaczono jako
- orbitę Ziemi traktujemy jako kołową, , rok ziemski
- pomijamy wpływ innych ciał niż Słońce.
5.1. (0–1) Narysuj wektor siły , z jaką Słońce działa na planetoidę w zaznaczonym położeniu na orbicie. Zachowaj kierunek, zwrot i punkt zaczepienia.
5.2. (0–2) Oblicz — okres obiegu planetoidy wokół Słońca, w latach ziemskich.
5.4. (0–3) Oblicz — wartość prędkości planetoidy w punkcie orbity.
Źródło: arkusz CKE MFAP-R0-100-2605. Otwórz oryginalny PDF
Rozwiązanie
5.1. Wektor zaczepiamy w punkcie (tam, gdzie jest planetoida) i kierujemy wzdłuż odcinka , zwrotem do — czyli do środka Słońca. Grawitacja jest siłą centralną: zawsze wzdłuż linii łączącej oba ciała, zawsze przyciągająca. Nie jest ani styczna do orbity, ani skierowana do środka elipsy.
5.2.
Półoś wielka orbity planetoidy:
III prawo Keplera dla planetoidy i Ziemi (wspólne centrum: Słońce):
5.3. C
Przyśpieszenie planetoidy pochodzi wyłącznie od grawitacji Słońca: . Zatem
5.4.
Krok 1. Odległość aphelium. Oś wielka to suma obu skrajnych odległości od ogniska:
Krok 2. Zasada zachowania momentu pędu względem środka Słońca. W peryhelium i aphelium prędkość jest prostopadła do promienia wodzącego, więc moment pędu upraszcza się do :
Krok 3. Podstawienie.
Jednostki „au" skracają się — nie trzeba niczego przeliczać na metry.
W 5.1 najczęstszy błąd to zaczepienie wektora w Słońcu. Pytanie brzmi: jaka siła działa na planetoidę — więc wektor zaczepiamy w planetoidzie. Drugi częsty błąd: skierowanie siły do środka elipsy. Ognisko elipsy (Słońce, punkt ) i środek elipsy (punkt ) to dwa różne punkty, i siła zawsze celuje w ognisko.
W 5.2 pułapka jest jedna, ale kosztowna: au to oś wielka, nie półoś. W III prawie Keplera występuje półoś wielka au. Podstawienie 5,62 daje roku — wynik prawie trzykrotnie za duży.
Nie licz jako „średnicy okręgu" i nie uśredniaj prędkości. Orbita jest elipsą; jedyna wielkość, która wchodzi do III prawa Keplera, to półoś wielka.
W 5.3 kusi odpowiedź bez kwadratu (A). Grawitacja maleje z kwadratem odległości, więc iloraz przyśpieszeń jest ilorazem kwadratów odległości. Uwaga też na kolejność: dotyczy punktu bliższego, więc jest większe — iloraz , czyli w liczniku musi być większa odległość .
W 5.4 nie można użyć zasady zachowania energii „na skróty" bez wzoru na energię potencjalną grawitacji. Najprostsza droga to moment pędu: . Ta zależność działa wyłącznie w peryhelium i aphelium, bo tylko tam prędkość jest prostopadła do promienia wodzącego.
Kontrola sensowności: planetoida w aphelium jest ok. 6 razy dalej i porusza się ok. 6 razy wolniej. To zgadza się z II prawem Keplera — daleko od Słońca ciało „ledwie się wlecze".
Treść zadania (CKE)
Geometria elipsy — co jest czym
| Oznaczenie w zadaniu | Nazwa | Wartość |
|---|---|---|
| ognisko elipsy — tu jest Słońce | — | |
| środek elipsy | — | |
| peryhelium (najbliżej Słońca) | au | |
| aphelium (najdalej od Słońca) | au | |
| oś wielka | 5,62 au | |
| półoś wielka | 2,81 au |
Dwie zależności, z których wynikają wszystkie obliczenia w tym zadaniu:
Półoś wielka jest więc średnią arytmetyczną odległości peryhelium i aphelium — sprawdzenie: ✓.
III prawo Keplera w jednostkach astronomicznych
W układzie, gdzie odległości mierzymy w au, a okresy w latach ziemskich, prawo Keplera przybiera najprostszą możliwą postać:
Bo dla Ziemi i , więc stała jest równa 1. Stąd natychmiast:
To najszybszy sposób na to zadanie — bez , bez masy Słońca, bez przeliczania sekund.
Trzy prawa Keplera — do czego służą
| Prawo | Treść | Do czego przydaje się na maturze |
|---|---|---|
| I | orbita jest elipsą, Słońce w jednym z ognisk | 5.1 — kierunek siły; geometria orbity |
| II | promień wodzący zakreśla równe pola w równych czasach | równoważne zachowaniu momentu pędu → 5.4 |
| III | dla wszystkich ciał obiegających to samo centrum | 5.2 — okres obiegu |
II prawo Keplera i zasada zachowania momentu pędu to to samo prawo w dwóch przebraniach. Formalnie moment pędu jest zachowany, bo siła grawitacji jest centralna — jej moment względem Słońca jest zerowy.
Prędkość w peryhelium i aphelium — wzór ogólny
Z połączenia zachowania momentu pędu i energii mechanicznej można wyprowadzić bezpośredni wzór (CKE punktuje też tę drogę):
Ale w tym zadaniu jest on niepotrzebnie długi — mamy podane , więc wystarczy jedno równanie:
Zasada ogólna: jeśli dana jest jedna z prędkości skrajnych, użyj momentu pędu; jeśli żadna, sięgnij po energię.
Punktacja CKE
- 5.1. 1 pkt — wektor zaczepiony w , skierowany wzdłuż w stronę .
- 5.2. 2 pkt — poprawna metoda i wynik roku; 1 pkt — zapis III prawa Keplera z uwzględnieniem obu okresów i obu półosi oraz poprawne wyznaczenie .
- 5.3. 1 pkt — odpowiedź C.
- 5.4. 3 pkt — poprawna metoda i wynik km/s z jednostką; 2 pkt — równość momentów pędu w i oraz poprawne wyznaczenie ; 1 pkt — sama równość momentów pędu albo samo poprawne wyznaczenie au.
- Razem: 7 pkt.
Rozumiesz, jak to rozwiązać?
Przećwicz podobne typy zadań w aplikacji
matury-online.pl ma tysiące zadań pogrupowanych po dziedzinach. Sprawdź, czy temat „grawitacja, orbita eliptyczna, III prawo Keplera, zasada zachowania momentu pedu, peryhelium i aphelium" zrobisz samodzielnie.
Otwórz matury-online.pl