Zadanie 1

Materiały źródłowe

Strona arkusza CKE z tym zadaniem

Powiększ

Konteksty obu tekstów — co jest, a czego nie ma

Wątek	Luecke (tekst 1)	Gadomska (tekst 2)
Perspektywa dzieci	❌ nie podejmuje	✅ „w dzieciństwie podróż samochodem wydawała się niekończącą się historią…”
Perspektywa dorosłych	✅ pośpiech, urządzenia czasooszczędzające	✅ czas przyśpiesza z wiekiem
Dokładność współczesnych miar	✅ „terminarze i cyfrowi asystenci”, 15-minutowe bloki	❌ pisze o subiektywnym poczuciu, nie o miarach
Historia pomiaru czasu	✅ Rzymianie, XV wiek, zegary	❌

Stwierdzenie 1 — analiza

„W każdym z tekstów omówiono zagadnienie czasu zarówno z perspektywy dzieci, jak i z perspektywy dorosłych.”

Klucz interpretacyjny: „każdym” = OBA teksty muszą spełniać warunek równocześnie.

• Tekst 1 (Luecke): brak — perspektywa dzieci się nie pojawia. Luecke opisuje dorosłych, ich pośpiech, urządzenia, historię cywilizacji.
• Tekst 2 (Gadomska): ✓ jest — otwiera tekst od dzieciństwa („Kto nie pamięta, jak w dzieciństwie…”), potem przechodzi do dorosłych.

Skoro Luecke nie podejmuje perspektywy dzieci → stwierdzenie jest fałszywe (F).

Stwierdzenie 2 — analiza

„Z każdego z tekstów wynika, że współcześnie ludzie stosują dokładniejsze miary czasu niż dawniej.”

• Tekst 1 (Luecke): ✓ wprost — porównuje IV w. p.n.e. (dzień na dwie części), XV wiek (tylko godziny), do dziś (15-minutowe bloki, terminarze).
• Tekst 2 (Gadomska): ❌ — tekst Gadomskiej w ogóle nie dotyczy MIAR czasu (zegarów, jednostek), tylko subiektywnego POSTRZEGANIA upływu czasu. To zupełnie inny rejestr — psychologiczny, nie cywilizacyjno-techniczny.

Skoro tylko jeden z tekstów to potwierdza → stwierdzenie jest fałszywe (F).

Punktacja CKE

• 1 pkt — zaznaczenie dwóch poprawnych odpowiedzi (FF).
• 0 pkt — odpowiedź niepoprawna lub niepełna albo brak odpowiedzi.

Klucz uniwersalny — zadanie P/F dla dwóch tekstów

1. Rozbij każde stwierdzenie na warunki: kwantyfikator („każdy”, „oba”, „przynajmniej jeden”) + treść.
2. Sprawdź osobno tekst 1 i tekst 2. Zaznaczaj „✓” lub „✗” przy każdym.
3. Połącz wnioski zgodnie z kwantyfikatorem: „w każdym” → musi być w obu; „w jednym” → wystarczy w jednym.
4. Uważaj na synonimy — czasem treść jest, ale ujęta innymi słowami. „Dokładniejsze miary” = krótsze jednostki czasu, terminarze, godzinniki.
5. Uważaj na fałszywe podobieństwo tematów — „miary czasu” ≠ „postrzeganie czasu”.