Zadanie 11

11.1. FP

1. F — przepis dotyczy funkcji ustawodawczej (prawodawczej), a konkretnie jej szczególnej postaci: ustrojodawczej. Funkcja kontrolna to nadzór parlamentu nad rządem — interpelacje, zapytania, absolutorium, wotum nieufności, komisje śledcze.
2. P — ustawowa liczba posłów wynosi 460. Wymagane 2/3 to:

$$\frac{2}{3}\cdot 460=306,67\Rightarrow \text{minimum }\boxed{307\text{ głosoˊw}}$$

11.2. Trzy różnice — dowolne trzy z poniższych:

1. Podmioty inicjatywy ustawodawczej. Ustawę zwykłą może zainicjować także Rada Ministrów oraz grupa 100 000 obywateli; przy zmianie Konstytucji tych podmiotów nie ma. Zmienia się też próg poselski: 15 posłów przy ustawie zwykłej, a 1/5 ustawowej liczby posłów, czyli 92, przy ustawie o zmianie Konstytucji.
2. Wymagane większości. Ustawę zwykłą Sejm uchwala zwykłą większością, a Senat zajmuje stanowisko zwykłą większością. Ustawa o zmianie Konstytucji wymaga w Sejmie co najmniej 2/3 głosów, a w Senacie większości bezwzględnej.
3. Rola Senatu. Przy ustawie zwykłej Senat może wnieść poprawki albo ustawę odrzucić, a Sejm może to przełamać bezwzględną większością. Przy zmianie Konstytucji Senat musi uchwalić ustawę w brzmieniu identycznym z sejmowym — nie ma poprawek i Sejm nie może przełamać braku zgody Senatu.
4. Terminy. Senat rozpatruje ustawę zwykłą w ciągu 30 dni; ustawę o zmianie Konstytucji — w ciągu 60 dni. Dodatkowo pierwsze czytanie projektu zmiany Konstytucji może odbyć się nie wcześniej niż 30 dni po jego wniesieniu.
5. Uprawnienia Prezydenta RP. Wobec ustawy zwykłej Prezydent może zastosować weto albo skierować ją do Trybunału Konstytucyjnego. Wobec ustawy o zmianie Konstytucji nie ma ani weta, ani prawa wniosku do TK — musi ją podpisać w ciągu 21 dni.
6. Referendum zatwierdzające. Jeśli zmiana dotyczy rozdziału I, II lub XII Konstytucji, podmioty uprawnione do inicjatywy mogą zażądać przeprowadzenia referendum zatwierdzającego. Przy ustawie zwykłej taka procedura nie istnieje.