Zadanie 11
Matura z chemii, maj 2026, poziom rozszerzony
Wymaganie: I. Atomy, cząsteczki i stechiometria chemiczna — obliczenia stechiometryczne, stężenie molowe. XIII. Elementy ochrony środowiska i metody badawcze — analiza wagowa, sposoby rozdzielania mieszanin (sączenie, dekantacja, destylacja, krystalizacja).
Treść zadania
Informacja wstępna. W celu oznaczenia stężenia określonych jonów w roztworze należy strącić je całkowicie w postaci trudno rozpuszczalnego osadu, który po odsączeniu suszy się i praży do uzyskania stałej masy. Metodę tę stosuje się m.in. w oznaczaniu zawartości jonów żelaza(III).
W wyniku strącania jonów nadmiarem jonów wodorotlenkowych wydziela się uwodniony tlenek żelaza(III):
Osad praży się w temperaturze ok. 1000 °C do uzyskania bezwodnego .
11.1. (0–2) Z próbki roztworu o objętości 100 cm³ całkowicie strącono uwodniony tlenek żelaza(III). Osad wyprażono do stałej masy 0,040 g. Oblicz stężenie molowe jonów żelaza(III) w badanym roztworze.
Źródło: arkusz CKE MCHP-R0-100-2605. Otwórz oryginalny PDF
Rozwiązanie
11.1.
Krok 1. Masa molowa tlenku żelaza(III).
Krok 2. Liczba moli .
Krok 3. Liczba moli jonów .
W jednym molu są dwa atomy żelaza, a całe żelazo z roztworu przeszło do osadu:
Krok 4. Stężenie molowe.
11.2. C — sączenie.
Osad jest ciałem stałym zawieszonym w cieczy. Aby oddzielić go ilościowo (bez strat), przesącza się mieszaninę przez sączek: osad zostaje na sączku, przesącz przechodzi do naczynia.
Najczęstszy błąd: pominięcie współczynnika 2. Wzór zawiera dwa atomy żelaza, więc liczba moli jonów jest dwukrotnie większa niż liczba moli tlenku. Bez tego kroku wynik jest dwa razy za mały.
Drugi błąd: użycie masy uwodnionego tlenku. Ważymy osad po wyprażeniu, czyli bezwodny o masie molowej 159,70 g/mol — a nie . Właśnie po to praży się osad „do stałej masy".
Trzeci: przeliczenie objętości. . Podstawienie 100 zamiast 0,1 daje wynik zaniżony tysiąckrotnie.
Nie zapomnij o jednostce wyniku. Klucz CKE wymaga wartości liczbowej z poprawną jednostką — mol·dm⁻³. Sam wynik liczbowy oznacza utratę punktu.
W 11.2 kusi odpowiedź A (dekantacja). Dekantacja to zlanie cieczy znad osadu — nie jest metodą ilościową, bo część osadu zawsze pozostaje w zawiesinie. Zadanie wymaga wyodrębnienia ilościowego, czyli sączenia.
Destylacja i odparowanie służą do czego innego. Destylacja rozdziela ciecze o różnych temperaturach wrzenia; odparowanie usuwa rozpuszczalnik, ale wtedy na dnie zostałyby wszystkie substancje rozpuszczone, nie tylko osad.
Treść zadania (CKE)
Schemat obliczeń w analizie wagowej
| Krok | Wzór | W tym zadaniu |
|---|---|---|
| 1. masa osadu → mole osadu | mol | |
| 2. mole osadu → mole jonów | przelicznik ze wzoru | mol |
| 3. mole → stężenie | mol·dm⁻³ |
Ogólny wzór dla tego typu zadań:
gdzie to liczba atomów oznaczanego pierwiastka w cząsteczce osadu (tu ).
Analiza wagowa — na czym polega
| Etap | Cel |
|---|---|
| strącanie | przeprowadzenie oznaczanego jonu w trudno rozpuszczalny osad |
| nadmiar odczynnika | zapewnienie całkowitego strącenia |
| sączenie | ilościowe oddzielenie osadu od roztworu |
| przemywanie | usunięcie zaadsorbowanych jonów obcych |
| suszenie i prażenie | doprowadzenie do postaci o znanym, stałym składzie |
| ważenie do stałej masy | pewność, że cała woda została usunięta |
Prażenie w ~1000 °C usuwa wodę hydratacyjną:
Metody rozdzielania mieszanin
| Metoda | Co rozdziela | Kiedy stosować |
|---|---|---|
| sączenie (filtracja) | ciało stałe od cieczy | osad w roztworze; metoda ilościowa |
| dekantacja | ciecz znad osadu | osad dobrze opada; metoda przybliżona |
| odparowanie | rozpuszczalnik od substancji rozpuszczonej | odzyskanie soli z roztworu |
| krystalizacja | substancję z roztworu, oczyszczanie | różna rozpuszczalność w temperaturze |
| destylacja | ciecze o różnych | mieszanina cieczy |
| ekstrakcja | substancję rozpuszczalną w drugim rozpuszczalniku | rozdział faz |
| rozdzielacz | ciecze niemieszające się | woda i olej |
| chromatografia | składniki o różnym powinowactwie | mieszaniny barwników |
Masy molowe przydatne w chemii analitycznej
| Osad | , g/mol |
|---|---|
| 159,70 | |
| 233,39 | |
| 143,32 | |
| 100,09 | |
| 101,96 | |
| 222,55 |
Punktacja CKE
- 11.1. 2 pkt — poprawna metoda, poprawne obliczenia i wynik z jednostką ( mol·dm⁻³); 1 pkt — poprawna metoda z błędem rachunkowym albo wynik z niewłaściwą jednostką albo poprawne obliczenie liczby moli bez podania stężenia.
- 11.2. 1 pkt — odpowiedź C.
- Razem: 3 pkt.
Rozumiesz, jak to rozwiązać?
Przećwicz podobne typy zadań w aplikacji
matury-online.pl ma tysiące zadań pogrupowanych po dziedzinach. Sprawdź, czy temat „analiza wagowa, stezenie molowe, stechiometria, tlenek zelaza III, sposoby rozdzielania mieszanin" zrobisz samodzielnie.
Otwórz matury-online.pl